من نه منم.....

- من سخت معتقدم که همهی ما به نحوی آسیب میبینیم. چهطور ممکن است نبینیم، مگر اینکه دنیایی از پدران و مادران، خواهران و برادران، همسایگان و دوستان بی عیب و نقص داشته باشیم. و بعد میرسیم به مسئلهای که اساس کار است، یعنی واکنش ما در برابر آسیب: آن را اعتراف میکنیم یا پیش خود نگهمیداریم، و این در رفتار ما با دیگران چقدر اثر میگذارد؟ بعضیها آسیب را اعتراف میکنند، و سعی میکنند آن را تخفیف دهند؛ بعضی زندگیشان را وقف یاری رساندن به آسیبدیدگان دیگر میکنند؛ و سرانجام هستند کسانی که تمام توانشان را در این راه خرج میکنند که، به هر قیمت شده، دیگر آسیب نبینند. و اینها افراد بیرحمی میشوند که باید مراقبشان بود. - زندگی هدیهایست عطا شده به ما بی آنکه خود بخواهیم؛ که هر انسان اندیشمندی از نظر فلسفی وظیفه داردماهیت زندگی و شروط متمم آن را بررسی کند؛ و چنانچه تصمیم بگیرد این هدیهی ناخواسته را نپذیرد، وظیفهی اخلاقی و انسانی این است که به تبعات آن تصمیم عمل شود. - مرموز بودن زن یا ساختگیست، یا نوعی بازی، یا فوت و فنی برای به دام انداختن مرد، در غیر اینصورت زن مرموز برای خودش من نه منم........

راحت بخواب ای شهر .... آن دیوانه مرده ست ... در پیله ی ابریشمش .... پروانه مرده ست .... در تنگ دیگر شور دریا غوطه ور نیست ... آن ماهی دلتنگ خوشبختانه مرده ست .... یک عمر زیر پا لگد کردند او را .... اکنون که میگیرند روی شانه ....مرده ست .... گنجشکها از شانه هایم برنخیزید ... روزی درختی زیر این ویرانه مرده ست .... دیگر نخواهد شد کسی مهمان آتش ... آن شمع را خاموش کن ..... پروانه مرده ست ..... فاضل نظری .... مرده دیگه ..... مرده .......ایهاالناس .... آسوده بخوابید .....آن دیوانه مرده ست ..... توام راحت شدی از دست خودت ....... بالاخره اون یه ذره جونم باید بالا میومد ...... تموم شد ...... راحت بخواب ..... تمووووووم شد ........ من نه منم........